partii.md

‫تورفتگی:

‫همین‌طور که می‌دونید پایتون بر خلاف زبان‌هایی مثل C و ‭C++‬برای بلوک‌گذاری از کروشه‌ها و آکولاد‌ها استفاده نمی‌کنه و به جای اون از تورفتگی‌ها استفاده می‌کنه. برای تورفتگی‌ها می‌شه هم از کاراکتر فاصله و هم کاراکتر tab استفاده کرد و حتماً این رو هم می‌دونید که اندازه‌ی tab توی ویرایشگر‌های مختلف متفاوته برای این شدیداً توصیه می‌شه که برای تورفتگی به جای tab از ۴تا فاصله (space) استفاده کنید.

‫خطوط بلند:

‫حداکثر طول هر خط (حداکثر تعداد کاراکتر‌های موجود در هر خط) برابر ۷۹ است، بنا به دلایلی از جمله گویا عرض استاندارد کاغذ A4 هشتاد کاراکتر هست و گویا از قدیم‌الیام هم خروجی ترمینال هم ‫۸۰ کاراکتر بوده منابع. ولی قطعاً دستوراتی هستن که طولشون ۸۰ کاراکتر که سهله از ۲۰۰ کاراکتر هم بیشترن، برای نوشتن این‌ها مجبوریم دستور رو به چند خط بشکنیم، قاعده‌ی کلی این هست که خطوط از قسمت داخلی پرانتز‌ها/کروشه‌ها/آکولاد‌ها شکسته بشن امّا مواقعی پیش‌ میاد که این کار امکان‌پذیر نیست پس به انتهای جدیدخط یک کاراکتر \ (backslash) اضافه کرده و خط رو می‌شکنیم. البته به همین راحتی نیست و موارد زیر هستن که دهن برنامه‌نویس رو سرویس می‌کنن:

‫1. هنگام فراخوانی یک تابع دو حالت امکان‌پذیر هست:

‫ 1.1. همه‌ی آرگومان‌ها توی یه خط جدید هستن،‌ در این حالت خطوط جدید فقط یه تورفتگی می‌گیرن:

foo = long_function_name(
    var_one, var_two,
    var_three, var_four
    )

‫2.1. چند آرگومان در انتهای همان خط هستن، در این حالت خطوط بعدی باید دقیقاً تا ابتدای اوّلین آرگومان تورفتگی بگیرن، حتی اگر مجبور باشیم یک تورفتگی با تعداد کمتر از ۴فاصله اضافه کنیم، برای نمایش بهتر تعداد تورفتگی‌ها، هر تورفتگی رو با ۳تا نقطه و یک خط‌تیره نشون دادم:

foo = long_function_name(var_one, var_two,
..._..._..._..._..._..._.var_three, var_four
..._..._..._..._..._..._.)

‫2. در موقع تعریف تابع هم همان قوانین فراخوانی توابع مورد استفاده قرار می‌گیرند با این تفاوت که در حالت اوّلشون تعداد تورفتگی یکی بیشتر می‌شه تا خطوط شکسته شده قاطی دستورات داخلی تابع نشن:

def long_function_name(var_one, var_two, var_three,
..._..._..._..._..._...var_four
..._..._..._..._..._...):
..._print(var_one)


def long_function_name(
..._..._var_one, var_two,
..._..._var_three, var_four
..._..._):
..._print(var_one)

‫3. اگر میخواین خط رو از نزدیکی عملگر باینری بشکنین حتماً این کار رو بعد از عملگر انجام بدین نه قبل از اون:

if (this_is_one_thing and
    that_is_another_thing):
    do_something()

‫4. اگر مجبور هستین که خط رو قبل از عملگر باینری بشکنین حواستون باشه که از یه تورفتگی اضافه استفاده کنید:

if (this_is_one_thing
        and that_is_another_thing):
    do_something()

‫5. هنگام شکستن خطوط با کاراکتر backslash (\\)، مثلِ حالت قبل تعداد تورفتگی‌های خطوط جدید یکی بیشتر از تعداد تورفتگی‌های دستور بعدی خواهد بود. ‫پرانتز/براکت/آکولاد بسته می‌تونه در سه تا موقعیت قرار بگیره، اوّلی همون انتهای خط هست،‌ دوّمی در خط جدید و در امتداد تورفتگی‌های خطوط قبلی و در نهایت سوّمی در خط جدید و درست در کاراکتر اوّل هست. راه حل اوّل چندان جالب نیست و نه تنها هیچ کمکی به خوانایی کد نمی‌کنه بلکه مجبورمون می‌کنه که بریم دنبال آخر پرانتز/براکت/آکولاد بگردیم، پس بزاریدش کنار. بین راه حل‌های دوّم و سوّم می‌تونید بر حسب سلیقه یکیش رو انتخاب کنید ولی من پیشنهاد می‌کنم دوّمی رو استفاده کنید چون به نظرم بهتره :) (تحمیل سلیقه‌ی شخصی به خواننده :)) ):

if True:
    my_list = [
        1, 2, 3,
        4, 5, 6
    ]

if True:
    my_list = [
        1, 2, 3,
        4, 5, 6
        ]
result = some_function_that_takes_arguments(
    'a', 'b', 'c',
    'd', 'e', 'f'
)

‫در مورد طول خطوط دستورات صحبت کردیم ولی باید این نکته رو هم در نظر داشته باشیم که طول خطوط با ساختار‌های محدود (توضیحات و docstringها) ۷۲ کاراکتر هست.

بعدی قبلی